ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΑΓΟΠ ΜΥΡΤΑΛΗ – Cheerleading… To άθλημα του 21ου αιώνα

Στην Ελλάδα, το γνωρίσαμε μέσα από τις αμερικάνικες ταινίες, κυρίως σαν κολεγιακή δραστηριότητα όμορφων και καλλίγραμμων κοριτσιών, ωστόσο το Cheerleading, έχει πλέον κερδίσει την αναγνώριση ως άθλημα ανδρών και γυναικών και ήδη, οδεύει για την ενταξή του στο Ολυμπιακό πρόγραμμα των Αγώνων του 2024.

«To cheerleading είναι ένα άθλημα που γεννήθηκε στην Αμερική, ακριβώς έξω από τις γραμμές. Εκεί που τελειώνει το παιχνίδι. Ξεκίνησε με σκοπό να προσφέρει ηθική συμπαράσταση στην ομάδα, ώστε μέσω της επευφημίας, οι αθλητές να εντείνουν την προσπάθειά τους σε έναν αγώνα. Είναι πολύ δημοφιλές στην Αμερική, με 2.000.000 επαγγελματίες αθλήτριες, οι οποίες βρίσκονται σε πολύ υψηλό επίπεδο τεχνικής-χορού και γυμναστικής-ακροβατικών. Είναι ουσιαστικά, αρκετά ακροβατικό για χορευτικό πρόγραμμα και αρκετά χορευτικό για αθλητικό», τόνισε αρχικά, η εθνική προπονήτρια Μπέττυ Σακελλάρη.

Στη συνέχεια, μίλησε για το… τολμηρό εγχείρημα της ίδρυσης του ΑΓΟΠ Μυρτάλη: «Ξεκινήσαμε το 2011 με τρεις μαθητές, με σκοπό να προσφέρουμε στην περιοχή κάτι που δεν υπήρχε. Πλέον, ο ΑΓΟΠ Μυρτάλη, είναι μία από τις μεγαλύτερες δυνάμεις σε πανελλήνιο επίπεδο, με προκρίσεις σε ευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα, ενώ είναι και ιδρυτικό μέλος της ελληνικής Ομοσπονδίας. Τον Ιούνιο συμμετείχαμε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα με πάνω από 330 αθλητές και πολλές επιτυχίες».

Όσο για τις δεξιότητες που πρέπει να διαθέτει κάποιος για να ασχοληθεί με το άθλημα, είπε: «Το καλό είναι ότι μπορείς να το ξεκινήσεις και σε μεγάλη ηλικία. Δεν υπάρχουν προαπαιτούμενα. Αν μπορείς να χορέψεις, μπορείς να διδαχθείς και να αναπτύξεις την ευλυγισία, τη δύναμη και τις κινητικές δεξιότητες».

Καταλήγοντας, αναφέρθηκε στην πρόκληση των αθλητών κατά τη διάρκεια εκτέλεσης του προγράμματος, επισημαίνοντας: «Πρέπει μέσα σε 2,5 λεπτά να αποδείξεις ότι αξίζεις να είσαι ο πρωταθλητής. Το πρόγραμμα που παρουσιάζουν οι ομάδες, είναι ένα παζλ από στοιχεία τεχνικής, δύναμης, χορού, ακροβατικών, καλής διάθεσης και όμορφης παρουσίας, το οποίο ανά πάσα στιγμή μπορεί να καταρρεύσει. Γι’ αυτό απαιτούνται ώρες προπόνησης, με πολλούς εκπαιδευτές (δασκάλα μπαλέτου, γυμναστές, χορογράφοι), προκειμένου να ενωθούν όλα τα κομμάτια του. Οι αθλητές και οι αθλήτριες, βρίσκονται σε συνεχή αλληλεπίδραση μεταξύ τους, οπότε πρέπει να είναι απόλυτα συγχρονισμένοι. Αυτός είναι και ο λόγος που το ‘χτίσιμο’ της ομάδας πρέπει να έχει πολύ γερές βάσεις, όπως η εμπιστοσύνη, η συνεργασία και ο αλτρουισμός».